Engel Reinhoudt

Engel Reinhoudt (1946) is geboren in Wolfaartsdijk, waar hij opgroeide in een 'warm nest'. Zijn ouders hadden een klein boerenbedrijfje. Gezin, buurt, het werk en de sfeer in dit milieu heeft hij als zeer positief ervaren en zijn van groot belang geweest voor zijn latere keuze om in dialect, ' je moers taal' te gaan zingen en schrijven. In 1978 verhuisde hij naar 's-Heerenhoek. Engel Reinhoudt is getrouwd, kreeg een gezin met drie kinderen en inmiddels twee kleinkinderen.

Op de kweekschool, nu pedagogische academie, was hij lid van de cabaretgroep Tentakel en kreeg de smaak te pakken van liedjes schrijven en optreden. Na de studietijd bleef dat in eerste instantie erg beperkt, maar in 1970 ontmoette hij Willem Vermandere. Die leerde hem dat zingen in dialect niet alleen maar boertig hoeft te zijn en begon aan de opbouw van zijn repertoire. Eén van zijn eerste liedjes, Kôôpventje Flupje, maakte indruk op de Wolfaartsdijkse journalist Gerard van Loo, die er in 1974 een eerste artikel aan wijdde. Dat was ook meteen het begin van zijn carrière als Zeeuwse troubadour, zoals hij vaak getypeerd wordt. Met liedjes, omkleed met toelichtende conferences, was hij al gauw een graag geziene gast op verenigingsavonden, feesten en Zeeuwse, culturele evenementen. Zijn programma bestaat en bestond immer uit liedjes,waarin ernst en luim elkaar afwisselen en geen onderwerp geschuwd wordt. Ook maatschappijkritische liederen maken, naar gelang de situatie, deel uit van zijn programma. Gewaardeerd worden ook de gelegenheidsliederen die hij maakt voor een optreden.

Begin jaren '80 werkte hij mee aan enkele Zeeland Platplaten, maar het zou nog tot 1988 duren voor er een eigen LP verscheen. Gestimuleerd en begeleid door Fred Rootveld van Yvory Towers Records is toen 'Vrouwe, vrouwe kôp toch wat' uitgebracht. Vier jaar later kwam de cd 'Een bolus bie de koffie' uit. Het titellied mag een hit worden genoemd, mede dankzij de in 1980 gestarte Zeeuwse Omroep. Voor deze cd werkte hij samen met de volksmuziekgroep Ambras voor de muzikale begeleiding. Een succesformule, zowel in de zaal als op cd. In 1996 volgde 'Bel, bel, 't is toch vreêd'. Met het nummer 'Vremd Volk' van deze cd won hij eerder het nationaal songfestival in dialect. In 2002 verscheen 'Gewoon' met opnieuw Ambras als begeleidingsgroep, maar ook met een eigen gelegenheidsformatie en enkele nummers met de in Zeeland bekende groep Champagne Charlie. Voor zijn laatste cd 'Geluk' werkte hij samen met James van de Water en Roland Stolk, professionals op een breed muzikaal terrein. Dat leidde opnieuw tot een verrassende productie.

Engel Reinhoudt is verder actief op het vlak van dialect in de vorm van het schrijven van verhalen en hij werkt mee aan de rubriek 'Streektaal' in de Provinciale Zeeuwse Courant. 'De bakfiets en andere Zeeuwse verhalen' is uitgegeven als boek en in 2010 verscheen een luister-cd met daarin een aantal verhaaltjes uit deze rubriek, aangevuld met vrij werk. In 2000 begon hij samen met anderen in Ellewoutsdijk een centrum voor levensbeschouwing, cultuur en vriendschap in de voormalige Nederlands Hervormde kerk onder de naam 't Kerkje van Ellesdiek. De voertaal is er Zeeuws. In april 2010 werd hij er door een grote groep collega's tot zijn grote verrassing in het zonnetje gezet vanwege zijn lange staat van dienst voor het Zeeuwse lied. Klik hier voor een korte impressie.

Voor zijn activiteiten als zanger, betrokkenheid bij 't Kerkje en dialectbevorderaar ontving hij in 2006 de Total Cultuurprijs van de gemeente Borsele.

Engel Reinhoudt © 2010